Γελαδάρης (Bubulcus ibis)

 Γελαδάρης (Bubulcus ibis)

Ο Γελαδάρης περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο το 1758 που τον κατέταξε στο γένος Ερωδιός (Ardea), στο οποίο ανήκουν οι μεγαλύτεροι σε μέγεθος Ευρωπαϊκοί ερωδιοί, με το όνομα Ardea ibis (Ερωδιός η ίβης). Είναι το πιο διαδεδομένο είδος της οικογένειας αφού μετά από μια πληθυσμιακή έκρηξη κατά τον 20ο αιώνα ξεκίνησε από την Αφρική και Ασία και εξαπλώθηκε σε όλες τις υπόλοιπες ηπείρους, εκτός της Ανταρκτικής.

Είναι ένας ερωδιός μεσαίου μεγέθους με σώμα πιο στιβαρό σε σχέση με τους άλλους ερωδιούς. Ο λαιμός του είναι πιο χοντρός και έχει μικρότερο μήκος από το σώμα του, σε αντίθεση με τους περισσότερους ερωδιούς που ο λαιμός τους είναι, σε μήκος, τουλάχιστον όσο το σώμα τους.  Το φτέρωμά του είναι κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου λευκό, με το ράμφος κίτρινο και τα μάτια του κιτρινωπά. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου στο κεφάλι εμφανίζεται ένα λοφίο πορτοκαλί-κόκκινου χρώματος.

Η διατροφή του βασίζεται κυρίως στα έντομα. Συλλαμβάνει και τρώει ακρίδες, σκαθάρια και άλλα έντομα  Λιγότερο συχνά στα θηράματά του συγκαταλέγονται βατράχια, ερπετά και ψάρια. Οι περιοχές κυνηγιού, είναι ανοιχτές χορτολιβαδικές εκτάσεις και σπάνια κυνηγάει σε υγροβιότοπους.

Με λίγη προσοχή και τύχη θα τον συναντήσουμε στους υγροβιότοπους του Ν. Πιερίας.

Πηγή:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%AC%CF%81%CE%B7%CF%82

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula
Αγγλική ονομασία: Bullfinch, Eurasian bullfinch
Η ονομασία Πύρρουλας έχει ελληνική προέλευση, προφανώς χάρη στην ροδοκόκκινη απόχρωση στην κοιλιά του αρσενικού, που το ξεχωρίζει από το θηλυκό φύλο. Φωλιάζει σε θάμνους και δένδρα και τρέφεται με σπόρους, έντομα και κυρίως με μπουμπούκια οπωροφόρων δένδρων. Συναντάται στον Όλυμπο κυρίως στα 600-1400 μ.
πηγή: https://petbirds.gr/threads/Πύρρουλας-pyrrhula-pyrrhula.1668/

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πύρρουλας- Pyrrhula pyrrhula pyrrhula, Όλυμπος 2/2020

Πουλιά Πιερίας: Βραχοκιρκίνεζο

Βραχοκιρκίνεζο
Falco tinnunculus
Ένα είδος γερακιού που έχει φωτογραφηθεί περισσότερο το 2019 στο Ν. Πιερίας!

Γερακίνα- Buteo buteo

Γερακίνα- Buteo buteo

Η Γερακίνα είναι ένα από τα πιο κοινά αρπακτικά της Ελλάδας. Στην Πιερία παρατηρείται όλο το έτος και πετά σε περιοχές με χαμηλή βλάστηση. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά, πουλιά και ερπετά. Στέκεται σε δένδρα για να εποπτεύει και να εντοπίζει θηράματα. Συχνά στέκεται και σε στύλους της ΔΕΗ, κατά μήκος της εθνικής οδού για να τραφεί με τραυματισμένα από διερχόμενα αυτοκίνητα πουλιά. Φωλιάζει σε δένδρα.
πηγή: 
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B5%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B1
https://www.nhmc.uoc.gr/el/museum/photo-archive/selection/images/nhmc.image.96110

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 11-2-19

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 3-11-19

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 3-11-19

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 3-11-19

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 20-2-19

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 20-2-19

Γερακίνα- Buteo buteo, Ν. Πιερίας, 20-2-19

Σταυρομύτης- Loxia curvirostra

Σταυρομύτης- Loxia curvirostra
Ο Σταυρομύτης είναι ένα από τα στρουθιόμορφα πουλιά που αποκαλούνται σπίζες. Γνώρισμα το  ασυνήθιστο χαρακτηριστικό κυρτό του  ράμφος για να μπορεί να εξάγει τους καρπούς από τα κωνοφόρα δένδρα. Στον Όλυμπο βρίσκεται από τα 1000-2200 μ.

Σταυρομύτης( αρσενικός)- Loxia curvirostra, Όλυμπος 2100 μ 26-9-19

Σταυρομύτης(αρσενικός)- Loxia curvirostra, Όλυμπος 2100 μ 26-9-19

Σταυρομύτης- Loxia curvirostra, Όλυμπος 2100 μ 26-9-19

Σταυρομύτης(αρσενικός)- Loxia curvirostra, Όλυμπος 2100 μ 26-9-19

Σταυρομύτης- Loxia curvirostra, Όλυμπος 2200 μ 26-9-19

Σταυρομύτης(αρσενικός)- Loxia curvirostra, Όλυμπος 2200 μ 26-9-19

Σταυρομύτης(θηλυκός)- Loxia curvirostra, Όλυμπος1000 μ 25-7-19

 

Κοκκινολαίμης, το στολίδι του χειμώνα

Κοκκινολαίμης-(Erithacus Rubecula). 

 

Ο Κοκκινολαίμης ή Καλόγιαννος, έρχεται στην Ελλάδα από τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη, για να ξεχειμωνιάσει, ενώ νωρίς την  Άνοιξη φτερουγίζει και πάλι για βορειότερες περιοχές.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα των κοκκινολαίμηδων, που είναι κατά βάση μοναχικά πουλιά, εκτός της περιόδου αναπαραγωγής, είναι το πορτοκαλοκόκκινο χρώμα στο πρόσωπο, την τραχηλιά και το στήθος, το οποίο και χρησιμοποιεί φουσκώνοντάς το για να τρομάξει τους εχθρούς του. Αποτελεί ένα από τα αγαπημένα πουλιά γι αυτό έχει γίνει «ήρωας» σε πλήθος παιδικών βιβλίων, ελληνικών και ξένων και έχει εμπνεύσει μεγάλους Έλληνες ποιητές όπως τον Γεώργιο Δροσίνη, τον Ηλία Βενέζη και τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη.  

Στην Ελλάδα συναντάμε τον κοκκινολαίμη στο βουνό, στον κάμπο, στο δάσος, στην παραλία, σε πάρκα ακόμη και σε κήπους. Και  αν δεν τον δούμε μπορεί να ακούσουμε το μελωδικό αλλά και μελαγχολικό του κελάηδημα για το οποίο του  έχει δοθεί ο τίτλος “το αηδόνι του χειμώνα”.

Μία στροφή από το ποίημα του Βαλαωρίτη «Ο Καλογιάννος»:

«Μὴ μὲ ρωτᾷς ποῦθ᾿ ἔρχομαι, μὴ μὲ ρωτᾷς ποῦ τρέχω

πατρίδα ἐγὼ δὲν ἔχω

παρὰ τοῦ βάτου τ᾿ ἄγριο, τ᾿ ἀγκαθερὸ κλαρί.

Μὲ δέρνει τ᾿ ἀνεμόβροχο, εἶμαι φτωχὸ πουλί,

Ὁ λόγκος τὸ παλάτι μου, καὶ βιό μου εἶν᾿ ἡ χαρά,

πετῶ, κορνιάζω ξέγνοιαστος οσῶχω τὰ φτερά».